Srbin iz Trebinja, glumac amater i plivačka nada, u vreme rata u Bosni  izgubio je život braneći sugrađanina muslimana od batinanja

Srđan Aleksić rođen je 1966. godine u Trebinju. Otac Rade je bio košarkaški trener. Majka mu je rano umrla, a brat poginuo u udesu motornim zmajem, iznad Petrovog polja, u blizini Trebinja.

Srđan se amaterski bavio glumom za šta je dobio i više nagrada. Nastavio je da glumi i tokom rata, u predstavi “San ratne noći”. Uporedo sa glumom, bavio se plivanjem i važio za nadu Jugoslavije u tom sportu.

U ratu je bio pripadnik Vojske Republike Srpske, a umro je 27. januara 1993. godine od zadobijanih rana u divljačkom prebijanju.

Grupa pripadnika Vojske Republike Srpske je 21. januara 1993. godine legitimisala stanovništvo na pijaci u Trebinju. Nakon što su ustanovili da je jedan od legitimisanih Alen Glavović - musliman, pripadnici VRS su počeli da ga maltretiraju i tuku. Srđan je priskočio u pomoć svom sugrađaninu Alenu, a četvorica vojnika su se okanili Glavovića i kundacima pušaka isprebijali Srđana.

Od zadobijenih povreda Srđan je pao u komu i preminuo 27. januara 1993. godine. Srđanov otac je u čitulji napisao “Umro je vršeći svoju ljudsku dužnost”.

Jedan od napadača na Srđana je poginuo tokom rata dok su ostali osuđeni na 28 mjeseci zatvora.

Alen Glavović danas živi u Švedskoj, oženjen je i ima dvoje djece. Svake godine posjeti Trebinje, Srđanov grob i njegovog oca.

Srđanu Aleksiću je posthumno dodijeljena Povelja Helsinškog komiteta za ljudska prava u Bosni i Hercegovini.

Jedna ulica u Sarajevu je petnaest godina nakon Srđanove smrti nazvana “ulica Srđana Aleksića”. U obrazloženju je navedeno: “Bez ljudi kao što je Srđan Aleksić i njihovih herojskih djela, čovjek bi izgubio nadu u ljudskost, a bez nje naš život ne bi imao smisla”.

Prolaz u Zmaj-Jovinoj ulici u Novom Sadu u Srbiji, nazvan je po Srđanu i tu je postavljena spomen-ploča, kao i u Pančevu, dok je u Neofrmalna grupa građana u Tuzli podnijela inicijativu za imenovanje jedne od tuzlanskih ulica po Srđanu Aleksiću.

2007. godine Radio televizija Srbije snimila je i emitovala dokumentarni film “Srđo” o Srđanu Aleksiću, a film Srdana Golubovića "Krugovi" govori o herojskom činu Srđana Aleksića.

„Svaki put kada se priča o Srđanu, ja ga ponovo sahranjujem kao prvog dana, pre skoro 16 godina, ali sam svaki put još ponosniji na svog sina. Ne zato što je on moj sin - poginulo je Srđana i Srđana, ali ponosan sam što se stvara jedan simbol dobrote, blagosti u ljudskoj duši, stvara se lik koji uliva veru u čoveka i daje mu nadu da se može živeti u miru, bratstvu, slozi, razumevanju, toleranciji… I eto, taj lik narod hoće da nazove Srđanovim imenom”, rekao je 2008,. godine Rade Aleksić, Srđanov otac.

(2011)